حرفهای مامان سپهر

پسر قشنگم. مي خواهم اينجا از صبوري و خوش اخلاقيت در اين دوران سخت و پر تنش اسباب کشي تشکر کنم. عذر خواهي کنم از ناآرامي ها و بهم ريختگي هاي خانه که با روح کوچک اما بزرگت تحمل کردي و خستگي هاي مامانت را با خنده هاي شيرين و خواندن شعرهايي که بلد بودي به در بردي. تو انقدر خوبي و قشنگي که من بارها و بارها از خودم پرسيدم آيا من لايق اينهمه زيبايي هستم؟ برايت عمري با عزت و روحي بلند آرزو مي کنم.

جایزه ات هم یک سرزمین خجایبه!

 

 

  
نویسنده : سپهر ; ساعت ۱۱:٥۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٤ اسفند ،۱۳۸٤